رهبری اقتضایی

رهبری اقتضایی چیست

در دنیای پویای مدیریت، یک رویکرد واحد برای رهبری وجود ندارد. نظریه رهبری اقتضایی به این واقعیت کلیدی می پردازد که سبک رهبری موثر به موقعیت، افراد تحت رهبری و اهداف مورد نظر بستگی دارد.

رهبری اقتضایی ابزاری قدرتمند برای مدیران در هر سطحی است که به آنها کمک می‌کند تا به موفقیت‌های چشمگیری دست یابند. در این مقاله، به بررسی عمیق نظریه رهبری اقتضایی، از جمله مدل های مختلف آن، مزایا و معایب آن در عمل می پردازیم.

مزایای نظریه رهبری اقتضایی

  •  انعطاف پذیری در رهبری
  •  افزایش کارایی و بهره وری
  •  ارتقای تعهد و رضایت شغلی
  •  کمک به رشد و توسعه رهبران

معایب نظریه رهبری اقتضایی

  • پیچیدگی در درک و اجرا
  • نیاز به خودآگاهی رهبران
  • نیاز به زمان برای تطبیق با هر موقعیت

مدل های رهبری اقتضایی

1-مدل فیدلر

این مدل دو مرحله ای بر تطبیق سبک رهبری (وظیفه گرا یا روابط انسانی) با مطلوبیت موقعیت (بالا، متوسط یا پایین) تمرکز دارد. مدل فیدلر منحصر به فرد است زیرا بیان می کند که سبک های رهبری ثابت هستند. اگر سبک رهبری کسی با یک موقعیت مطابقت نداشته باشد، آن شخص باید با شخصی جایگزین شود که رویکرد متفاوتی را تمرین کند.

2-مدل رهبری موقعیتی هرسی-بلانچارد

این مدل بر تطبیق چهار سطح رهبری (دستور دادن، فروش، مشارکت یا تفویض اختیار) با سطح بلوغ دنبال کنندگان تمرکز دارد. برای رهبری مؤثر، سه مهارت مورد نیاز برای استفاده از رهبری موقعیتی عبارتند از تشخیص، انعطاف پذیری و ارتباط. رهبران باید بتوانند موقعیت را ارزیابی کنند، در صورت نیاز سازگاری داشته باشند و انتظارات خود را با اعضای گروه به طور واضح ارتباط دهند.
مثالی از رهبری موقعیتی، زمانی است که رهبر رویکرد خود را بر اساس نیازهای اعضای تیم خود تطبیق دهد. یک عضو تیم ممکن است تجربه کمتری داشته باشد و نیاز به نظارت بیشتری داشته باشد، در حالی که دیگری ممکن است دانش و مهارت بیشتری داشته باشد و بتواند به طور مستقل کار کند.

3-مدل مسیر-هدف

این مدل بر رهبری برای روشن کردن مسیر رسیدن به اهداف و انتظارات برای تشویق بهره وری تمرکز دارد. رهبران از بین چهار سبک رهبری انتخاب می کنند: رهبر جهت دهنده و شفاف ساز، رهبر با رویکرد دستاورد، رهبر مشارکت کننده و رهبر حمایتی.

4-مدل تصمیم گیری

این مدل بر تمرکز رهبران بر تصمیم گیری موثر و انتخاب سبک رهبری مناسب بر اساس سطح مشارکت مورد نیاز (خودکامه A1، خودکامه A2، مشورتی C1، مشورتی C2، مشارکتی G2 ) تمرکز دارد.

توصیه های عملی

  • برای ارزیابی موقعیت خود و نیازهای دنبال کنندگان خود از ابزارهای رهبری اقتضایی استفاده کنید.
  • سبک رهبری خود را با توجه به موقعیت تنظیم کنید.
  • با دنبال کنندگان خود ارتباط برقرار کنید و بازخورد بخواهید.
  • به طور مداوم مهارت های رهبری خود را ارتقا دهید.
  • با به کارگیری اصول نظریه رهبری اقتضایی، می توانید به رهبری موثرتری تبدیل شوید و به تیم خود برای رسیدن به اهدافشان کمک کنید.

نکات کلیدی

  • هیچ سبک رهبری واحدی “بهترین” نیست.
  • رهبران باید با توجه به موقعیت، سبک رهبری خود را تطبیق دهند.
  • درک نیازها و انگیزه های دنبال کنندگان ضروری است.
  • رهبران باید انعطاف پذیر باشند و مایل به یادگیری و رشد باشند.

نتیجه گیری

نظریه رهبری اقتضایی ابزار ارزشمندی برای رهبران در جهت تطبیق سبک رهبری خود با نیازهای خاص هر موقعیت ارائه می دهد. با وجود چالش های پیچیدگی و نیاز به خودآگاهی، این نظریه می تواند به رهبران در ارتقای مهارت های رهبری خود و تبدیل شدن به رهبرانی موثرتر کمک کند.

این مطلب توسط مهندس پونه خرازیان گردآوری شده است.
انتشار مطلب با نام نویسنده و آدرس سایت بلامانع است.
منابع:
https://www.verywellmind.com/what-is-the-situational-theory-of-leadership-2795321
https://www.mtdtraining.com/blog/contingency-theory-of-leadership.htm

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برای امنیت، استفاده از سرویس reCAPTCHA گوگل مورد نیاز است که تابع Privacy Policy and Terms of Use است.